سايه حق سلام عشق سعادت روح سلامت تن سرمستي بهار سکوت دعا سرور جاودانه اين است هفت سين آريايي نوروز مبارک

قصه دو ماهی

 ما دوتا ماهی بودیم توی دریای کبود

 خالی از اشکهای شور از غم بود و نبود

 پولکامون رنگ وارنگ روزامون خوب و قشنگ

 آسمونمون یکی خونمون یه قلوه سنگ

 خندمون موجارو تا ابرها میبرد

 وقتی دلگیر بودم اون غصه میخورد

 تورهای ماهیگیرها وا نمیشد

 عاشقی تو دریا تنها نمیشد

 خوابمون مثل صدف پر مروارید نور

 پر شد این قصه ما توی دریاهای دور

 همیشه توک میزدیم به حباب های درشت

 تا که مرغ ماهی خوار اومد و جفتموکشت

 دلش آتیش بگیره دل اون خونه خراب

 دیگه نوبت منه سایه ش افتاده رو آب

 بعد ما نوبت جفتای دیگه ست

 ای خدا کاری نکن یادش بره

 که یه ماهی این پایین منتظره

 نمی خوام تنها باشم

 ماهی دریا باشم

 دوست دارم که بعد از این

 توی قصه ها باشم

   درصبح آشنایی شیرین مان ،تو را

  گفتم که مرد عشق ،نئی،باورت نبود

  در این غروب تلخ جدایی هنوز هم

  می خواهمت چو روز نخستین ولی چه سود!

  می خواستی به خاطر سوگندهای خویش

  در بزم عشق بر سر من جام نشکنی

  می خواستی به پاس صفای سرشک من

  اینگونه دلشکسته به خاکم نیفکنی

  پنداشتی که کوره سوزان عشق من

  دور از نگاه گرم تو خاموش می شود؟

  پنداشتی که یاد تو این یاد دلنواز

  در تنگنای سینه فراموش می شود؟

  تو رفته ای که بی من تنها سفر کنی

  من مانده ام که بی تو،شب ها سحر کنم

  تو رفته ای که عشق من از سر به در کنی

  من مانده ام که عشق تو را تاج سر کنم

  روزی که پیک مرگ مرا می برد به گور

  من شب چراغ عشق تو را نیز می برم

  عشق تو،نور عشق تو،عشق بزرگ توست

  خورشید جاودانی دنیای دیگرم